Yalnız Hikâye


-         Yalnız mı yaşıyorsun?
-         Yalnızlığımla yaşıyorum.
-         Yalnızlık paylaşılmaz…
-         Yalnızlığı paylaşmıyorum, hayatımı yalnızlığımla paylaşıyorum.
-         Ne?
-         Yaaa. Öyle el şeyiyle şeyi şey etmeye kalkarsan şey olur böyle. Dert etme. Adam ol, geçer.
-         Zor olmuyor mu?
-         Ne zor olmuyor mu?
-         Yalnız yaşamak.
-         Senin için zor oluyor, belli.
-         Ben yalnız yaşamıyorum ki.
-         Ben ondan bahsetmiyorum ki.
-         Neden bahsediyorsun?
-         Anlamaktan.
-         Neyi?
-         Söylenenleri.
-         Sen ne söylersen söyle, söylediklerin karşındakinin anlayabildiği kadardır.
-         Futbolda da kendi kalesine gol atmak diye şahane bir deyim vardır.
-         Kendi kendine konuşa konuşa insanlarla konuşmayı unutmuşsun.
-         Sen de sadece kendini dinleye dinleye insanları dinlemeyi unutmuşsun.
-         Anlaşıldı, sen böyle yaparak insanları kaçırarak yalnız kalmak derdindesin.
-         Bu konuda senin kadar başarılı olamam.
-         Ben yalnız kalmıyorum ki.
-         Senin durumun daha vahim. Yalnız değil, eksik kalıyorsun.
-         Bir farkı varmış gibi…
-         Anlayamaman olmadığı anlamına gelmez.
-         En iyisi yalnız bırakayım ben seni.
-         Yalnızlığımla baş başa bırak beni.

Yorumlar

N.Narda dedi ki…
bu tarz diyalogları olan yazılarını seviyorum. Ve gerçekten öyle:
Yalnızlık paylaşılmaz (Özdemir Asaf mıydı?)
GEZİ/YORUM... dedi ki…
Yalnızlık paylaşılmaz, paylasılsaydı ismi yalnızlık olmazdı.. evet bu söz Özdemir asaf'ın..
Dalgaları Aşmak dedi ki…
"Vücut bulmuş her ruh yalnızlığa mahkumdur"

Aldous Huxley
GEZİ/YORUM... dedi ki…
Ne güzel söyledin Dalgaları Aşmak,
en sevdim sözlerdendir.. vücut bulmuş her ruh yalnızlığa mahkumdur...
ena dedi ki…
Yalnızlık üzerine söylenecek çok şey var, zira sıvı maddeler gibi yaşandığı ruhla şekil alıyor... Ben Necip Fazıl'ın "Bütün insanlığı dövsen havanda, zerre zerre herkes yine yalnız," mısrasını pek severim misal...