12 Şubat 2012 Pazar

ISLIK

Yüreğim yumuşuyor bir ıslık tutturunca, tuhaf
Kanım daha ılık akıyor damarlarımda
Islık, erime noktası mı katılaşmış yüreklerin?
Benden mi çıkıyor bu ses yoksa?
Tren geçmiyorsa düdüklüdür mutlaka.
Koş, altını kapa ayrılığın, özlemim pişti.

Yüreğim, gözlerimden eriyor damla damla
Uzadıkça su salıyor ıslığım
Gözlerimden, yüreğim taşıyor
Ya düşersen sen de?

11/02/2012, ena

3 yorum:

şahdamarındaki deli dedi ki...

(bulutlar iyice alçalmıştı,iyi bir yazarın kaleminde bu''bulutlar yeryüzünü tehdit ediyordu''diye yazılabilirdi.görkemli bir kötümserlik okunuyordu göğün karaya değdiği köşelerinde,her şey de olduğu gibi ben işin aslını biliyordum.tanrılar bulutlar aracılığıyla,zayanın kabaran yüreğini kolluyordu.)

ena dedi ki...

kötümserliğin görkemi... nasıl bir şeydir acaba diye gözümde canlandırıyorum. çünkü bana hep çok sefilmiştir gibi geliyor kötümserlik...

şahdamarındaki deli dedi ki...

ne gördüğümüzden çok nasıl okuduğumuzla ilgili dünya.

enaryo

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...