Herkesin Eve Gidişini İzleyen Çocuk

Bazen kendimi annesinden güç bela izin koparıp da oynamak için sokağa çıktığında herkesin evine gidişini izleyen bir çocuk gibi hissediyorum. Öylece duruyorum sokağın ortasında. Sanki herkes benden kaçıyor. Öyle bir mahzunluk... Başım önde ama gözlerim yukarı doğru bakıyor. Kocaman da açılmış çizgi film Japonları gibi. Oynayacak kimse yok... Sokağın ortasında zaman durmuş. Yanımdan telaşlı adımlarla işten dönen memurlar geçiyor. Hiçbiri fark etmiyor beni. Zaten adımlarındaki telaş ruhlarını öyle bir sarmış ki hiçbir şeyi fark etmiyor onlar. Ama ben yalnızım. Ama bütün arkadaşlarım, tam da ben oyuna katılacakken dağılıp gitmiş. O mahzunluk işte... Hani eve dönünce çaresiz, başını okşayıp şeker verdiklerinde sana geçip gidecek olan... O an ne kadar da sonsuz.

Yorumlar

Adsız dedi ki…
Harika bir blog, ne kadar başarılı! Belki bu site sizin için faydalı olacak: http://kutucugum.com/
Bu ücretsiz ve limitsiz depolama alanı ve siz burada bir albüm oluşturabilirsiniz ve ona tüm şarkılar, filmler ve saire koyabilirsiniz. Aslında her şey. Bunu sayesinde takipçilerinizle daha çok şeyi paylaşabilirsiniz – onlar siteye kayıt olmak zorunda değiller. Unutmayın ki siteden her şeyi de indirebilirsiniz. Buna bir bakın lütfen, belki beğeneceksiniz.